Domek Grecki
 
 
 
Domek Grecki. pocz XX w.
 
Oranżeria zwana również Domkiem Greckim jest malowniczo położona po drugiej stronie wąwozu Głęboka Droga.

Dorycki portyk, usprawiedliwiający nazwę budowli, jest monumentalnym zamknięciem perspektywy alei prowadzącej ku wąwozowi od późniejszego Domku Gotyckiego. Wybudowano ją pomiędzy rokiem 1788 a 1791. Joachim Hempel w raporcie z dn.11.12.1788 r. wspomina o zwózce cegły i kamienia z Parchatki do nowej oranżerii, natomiast w końcu roku 1791 naprawiano okna i sprawiono nowy klucz do ,,nowej oranżerii co nad Mokradkami,, Chodzi tu niezawodnie o Domek Grecki, tym bardziej, że znany jest również jego widok malowany niedługo potem, w roku 1796, przez Z.Vogla. Budowla składała się z czterokolumnowego doryckiego portyku i położonej za nim półokrągłej sali zwanej altaną, wyposażonej niegdyś w kanapki; za nią mieściła się właściwa oranżeria, oszklona ścianą południową. Nad wejściem do sali półokrągłej umieszczony był od zewnątrz napis, zaczerpnięty z Wergiliusza:

 HIC OMNES ARBUSTA IUVANT HUMILESQUE MYRICAE

 
 
 
Domek Grecki - wg Jana Piotra Norblina

   

W koncepcji  Domku Greckiego znalazło wyraz przekonanie księżnej Izabelli, że każda budowla dekoracyjna w parku powinna mieć jakieś określone przeznaczenie użytkowe, w przeciwnym bowiem razie szybko się znudzi i popadnie w ruinę. Dlatego też dorycki portyk Domku stanowi nie tylko interesujące zamknięcie perspektywy alei parkowej, lecz jest również monumentalnym przedsionkiem do ukochanego przez księżną królestwa roślin.

 

Tadeusz St. Jaroszewski-Puławy w okresie klasycyzmu (Teka Konserwatorska-Zeszyt 5). Wydawnictwo: Arkady 1962 r.

Wspierane przez Hosting o12.pl
Najlepsze strony historyczne